Μουσείο για τα περίφημα Ροδαφνίδια του Λισβορίου!

Τετάρτη 08 Ιούνιος 2016 | Μαρίνος Ορφανός | Αυτοδιοίκηση

Με την πολύτιμη αρωγή και ανεκτίμητη συμβουλευτική του Πανεπιστημίου της Κρήτης, η δημοτική αρχή δείχνει αποφασισμένη να αναδείξει με τον τρόπο που τους αρμόζει τα περίφημα Ροδαφνίδια του Λισβορίου, που μπήκαν στη ζωή μας πριν από τέσσερα περίπου χρόνια.

Τα πολυάριθμα ευρήματα, στην πλειονότητά τους λίθινα εργαλεία -χειροπελέκεις και κοπείς της Αχελαίας πολιτισμικής φάσης- που χρονολογούνται από τη Μέση Πλειστόκαινη Εποχή (780.000-125.000 χρόνια πριν) ίσως και παλαιότερα, που βρέθηκαν από τις ανασκαφές που διεξάγονται συστηματικά από το 2012 από το Πανεπιστήμιο Κρήτης στο Λισβόρι, «έγραψαν» ξανά την ιστορία της Λέσβου και συνδέθηκαν ιδανικά με τη σημερινή τεράστια προσφυγική μετακίνηση των πληθυσμών από τις απέναντι ακτές αλλά και από την Αφρική. Και αυτό γιατί απεδείχθη πως και πριν από 500.000 χρόνια η Λέσβος ήταν το χαρακτηριστικότερο πέρασμα του Αιγαίου προς την Ευρώπη.

Το «Ε» λοιπόν σήμερα αποκαλύπτει πως ο Δήμος Λέσβου έριξε τον κύβο για την προοπτική δημιουργίας μουσείου στο χωριό, αναδεικνύοντας μία νέα πτυχή της πλούσιας λεσβιακής μας ιστορίας!

Το Πανεπιστήμιο Κρήτης, διεξάγοντας συστηματικές ανασκαφές από το 2012 στο Λισβόρι, ξέθαψε κυριολεκτικά και μεταφορικά μία άγνωστη μέχρι πρότινος ιστορία του νησιού. Για την ακρίβεια, την πρώιμη… προϊστορία του νησιού και του Αιγαίου. Τα λίθινα εργαλεία που βρέθηκαν ανέδειξαν μία λιθοτεχνία που εντοπίζεται σε ποταμιές και λιμναίες αποθέσεις σε ένα τοπίο σμιλεμένο από την ηφαιστειακή δραστηριότητα και έδωσαν αφορμή για να στραφούν τα φώτα της παγκόσμιας έρευνας στην καταγωγή και την εξέλιξη του ανθρώπου και ειδικότερα στην πορεία του από την Αφρική προς την Ευρώπη.

Με το προσφυγικό δε να έχει στρέψει τελευταία τα φώτα όλου του πλανήτη στη Λέσβο, τα ευρήματα αυτά θύμισαν πρόσφατα -όπως πάλι το «Ε» είχε αναδείξει με τη συνέντευξη της επικεφαλής των ανασκαφών Νένας Γαλανίδου στην Ανθή Παζιάνου- πως η Λέσβος ήταν διαχρονικά πέρασμα από την Ασία και την Αφρική προς την Ευρώπη. Και αυτό γιατί οι έρευνες επάνω στα ευρήματα κατέληξαν στο συμπέρασμα πως πριν από 500.000 χρόνια άνθρωποι από τις δύο αυτές ηπείρους έρχονταν νομαδικά στη Λέσβο και έμεναν από το Μάρτη μέχρι να έρθει ξανά ο χειμώνας στο νησί για να επιστρέψουν πίσω στις «βάσεις» τους. 

Στην Κρήτη οι αντιδήμαρχοι 

Αυτή η νέα «ιστορία» όμως φαίνεται πως πράγματι θεωρείται πολιτιστικό και πολιτισμικό «κεφάλαιο» της Λέσβου, αφού η δημοτική αρχή έχει αποφασίσει να προχωρήσει δυναμικά την προοπτική δημιουργίας μουσείου στα Ροδαφνίδια του Λισβορίου. Αυτό παραδέχονται εξάλλου ότι είναι στο μυαλό του δημάρχου Σπύρου Γαληνού στο «Ε» οι αντιδήμαρχοι Κώστας Κατσαρός και Στρατής Τζιμής, οι οποίοι σήμερα θα ταξιδέψουν στην Κρήτη για να συναντηθούν με τους ανθρώπους του Πανεπιστημίου.

Οι δύο πλευρές, εκτός από τη συνεργασία τους για την ανασκαφή που έβγαλε στο φως τα ίχνη ανθρώπων που πέρασαν από το νησί 500.000 χρόνια πίσω, πρόκειται να συζητήσουν πια και την προοπτική «στέγασης» των ευρημάτων και ανάδειξής τους μέσω ενός μουσείου που θα δείχνει αλλά και θα «μιλά» για τη νέα αυτή ιστορία. Στη συνάντησή τους λοιπόν, η πλευρά του Δήμου θα συζητήσει την πιθανότητα δημιουργίας μίας σχετικής προγραμματικής σύμπραξης με το ίδρυμα προς αυτήν την κατεύθυνση και έχει ήδη στα χέρια της τη βάση για να «χτιστεί» το όλο εγχείρημα. 

Στο πρώην εκκλησιαστικό ελαιοτριβείο

Το μουσείο πιθανότατα θα στεγαστεί στο κτήριο του παλαιού εκκλησιαστικού ελαιοτριβείου του Λισβορίου, το οποίο παραχωρήθηκε κατά 50% από την Εκκλησία για 20 χρόνια.

Το άλλο 50% της ιδιοκτησίας του κτηρίου αυτού, που κρίθηκε ως το πλέον κατάλληλο να γίνει το μουσείο στα Ροδαφνίδια, ανήκει σε ιδιώτες και ο Δήμος θα μπει στη διαδικασία, αν όλα πάνε καλά, να το αποσπάσει με τη διαδικασία των απαλλοτριώσεων.

Ενδεικτικό του ότι το Λισβόρι αποκτά μία μοναδική δυνατότητα να μετατραπεί -όπως το Σίγρι- σε πόλο έλξης για εκατομμύρια λάτρεις της ιστορίας και του πολιτισμού είναι ότι στην Κρήτη μαζί με τους αντιδημάρχους θα βρίσκεται και ο πρόεδρος της τοπικής κοινότητας του χωριού Θεόδωρος Χατζηπαναγιώτης για να ακούσει από τους Κρητικούς τις προτάσεις τους για το μέλλον των Ροδαφνίδιων.

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

ΙΕΡΑ ΑΝΗΓΥΡΙΣ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΛΙΣΒΟΡΙΟΥ

ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΠΑΡΑΚΑΛΩ

ΤΟ ΡΗΜΑΔΙΟ ΣΤΙΣ ΘΕΡΜΟΠΗΓΕΣ ΛΙΣΒΟΡΙΟΥ

Ένα απόλυτο ρημαδιό επικρατεί τα τελευταία χρόνια  στις θερμοπηγές Λισβορίου.

Πλήρης εγκατάλειψη και αδιαφορία από τους υπεύθυνους οδήγησαν στην κατάσταση αυτή.

Ένας πόλος έλξης κόσμου, ένας πόλος ανάπτυξης του χωριού, μια ικμάδα ζωής αφέθηκε στην τύχη της και μέρα με τη μέρα ρημάζει.

ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΧΙΛΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ

Πόρτες και παράθυρα σπασμένα, δωμάτια, χώροι εξωτερικοί και εσωτερικοί στην απόλυτη καταστροφή.

Σε αντίθεση βέβαια με τις διπλανές θερμοπηγές  του Πολιχνίτου που λειτουργούν μια χαρά και σφύζουν από ζωή. Γιατί άραγε;;;;

Πριν μερικά χρόνια επί δημάρχου κ. Συκά ξεκίνησε μια ωραία προσπάθεια αναμόρφωσης των χώρων. Ωραία προσπάθεια για μένα , άστοχη για κάποιους άλλους, επειδή προτάθηκαν οι εξωτερικοί χώροι.

 Έκτοτε όλα σταμάτησαν.

Οι θερμοπηγές σταμάτησαν  να λειτουργούν και ξεκίνησε και συνεχίζεται  η καταστροφή.

Πού θα πάει η κατάσταση αυτή;

Ποιος υπεύθυνος θα πάρει θέση;

Ποιος θα μας πει γιατί αυτό το ρημαδιό;

Λισβόρι: Μοναδικός τόπος με μοναδικά προϊόντα.

Οδοιπορικό του lesvostime στα «βλογημένα χώματα»

«Το βλογημένο χώμα του Λισβορίου», είναι η φράση που συνηθίζουν να λένε οι περίπου 350 μόνιμοι κάτοικοι αυτού του μικρού χωριού της Λέσβου όταν τους ρωτάς πως γίνεται και τα προϊόντα που παράγουν είναι τόσο ξεχωριστά, που τα έχουν κάνει πασίγνωστα για τη γεύση και τη ποιότητά τους. Από τον μοναδικό γλυκάνισο, τα πεντανόστιμα ρεβύθια, το ξεχωριστό στάρι αλλά και τα κρεμμύδια, τις πατάτες, το τριφύλλι και αποτέλεσμα όλων αυτών το ιδιαίτερα γλυκό κρέας των ζώων που ουσιαστικά τρέφονται με όλα τα παραπάνω.
Μοναδικός τόπος με μοναδικά προϊόντα και όπως ανακοινώθηκε πρόσφατα και ο πιο αρχαίος σε όλο το Αιγαίο μετά τα τελευταία ευρήματα στη περιοχή Ροδαφνίδια στις ανασκαφές που γίνονται εκεί από το 2012.
Παρόλα αυτά οι παραγωγοί του Λισβορίου βλέπουν τα μοναδικά προϊόντα τους να παραμένουν στις αποθήκες απούλητα. Ο μεν γλυκάνισος γιατί όπως καταγγέλουν οι ντόπιες ποτοποιϊες για να ρίξουν το κόστος αγοράζουν από την Τουρκία χαμηλότερης ποιότητας τη μεγαλύτερη ποσότητα και την ανακατεύουν με τη ντόπια. Στα δε ρεβύθια η αγορά γέμισε με πωλητές ρεβυθιών που υποστηρίζουν, ότι είναι Λισβορίου αλλά τα έχουν φέρει από τη Τουρκία που είναι πολύ πιο φτηνά αλλά δεν έχουν καμία σχέση.
Το lesvostime.gr, βρέθηκε στο Λισβόρι, ξεναγήθηκε στα «βλογημένα χώματα» απο τον πρόεδρο της κοινότητας Θόδωρο Χατζηπαναγιώτη. Αγρότης, παραγωγός, κτηνοτρόφος ο ίδιος και κυρίως ο άνθρωπος για όλο το χωριό, μας μίλησε για τα προϊόντα, τον κόπο που έχει η παραγωγή τους και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στη κυριολεξία μόνοι τους κάνοντας λόγο για την ανάγκη πλέον συλλογικής δράσης.

Ο μοναδικός μυρωδάτος γλυκάνισος παραμένει στις αποθήκες

Πραγματικά μοναδικός ο μυρωδάτος γλυκάνισος του Λισβορίου σε όλη την Ελλάδα έχει να ανταγωνιστεί μόνο τους αντίστοιχους από Τουρκία και Συρία αλλά μόνο στην τιμή αφού η ποιότητα του ντόπιου δεν συγκρίνεται. Ο γλυκάνισος όμως είναι ένα ιδαίτερα ευαίσθητο προϊόν που για να παραχθεί υπάρχει ολόκληρη «ιεροτελεστία». Από το καλοκαίρι ξεκινούν οι παραγωγοί να οργώνουν τα χωράφια για να λιαστούν στην αρχή, να ποτιστούν αργότερα το χειμώνα, να σπάσουν όλους τους σβόλους και να τα απολυμάνουν.

Μέχρι και πέντε φορές μπορεί να οργώσουν μέχρι το Μάρτη που θα σπείρουν. Και όταν βγει ο γλυκάνισος και εμφανιστούν τα ζιζάνια πρέπει να μπούν και να τα καθαρίσουν ένα – ένα με τα χέρια και αργότερα και πάλι με τον ίδιο τρόπο να ξεχορταριάσουν. Γεγονός που σημαίνει, ότι χρειάζονται εργάτες γης που ανεβάζουν το κόστος. Το αποτέλεσμα όμως στις αρχές του Ιούνη που θερίζουν είναι κάτι παραπάνω από εξαιρετικό καθώς η φροντίδα στη παραγωγή σε συνδυασμό με το χώμα δημιουργεί ένα μυρωδάτο γεμάτο σπιρτάδα γλυκάνισο.

«Η φετινή παραγωγή ήταν πολύ καλή καθώς έφτασε τους 10 τόνους, όμως το 70 με 80% μένει αδιάθετο στις αποθήκες. Ο γλυκάνισος όμως όσο μένει υποβαθμίζεται η ποιοτητά του και ουσιαστικά αχρηστεύεται», θα μας πει ο Θ. Χατζηπαναγιώτης κάνοντας ανοιχτά καταγγελία ότι ευθύνονται οι ντόπιες ποτοποϊίες ούζου που είναι οι κύριοι προμηθευτές του. «Ο γλυκάνισος του Λισβορίου είναι ευαίσθητο και μοναδικό γι΄αυτό και η τιμή του φτάνει τα 13 ευρώ το κιλό. Οι ποτοποιίες όμως για να ρίξουν το κόστος αγοράζουν από την Τουρκία πολύ πιο φτηνά και τον ανακατεύουν με λίγο ντόπιο γλυκάνισο. Τουλάχιστον αν το κάνουν να το λένε για να γνωρίζει και ο κόσμος», επισήμανε ο Θ. Χατζηπαναγιώτης.
Είναι γεγονός πάντως ότι όποιος ανακαλύψει την ποιότητα του γλυκάνισου από το Λισβόρι το προτιμά από το υποκαταστατό του, τον μάραθο στη παραγωγή τσίπουρου, ψωμιού, παξιμαδιών κ.α..

Το πιο γλυκό ρεβύθι του κόσμου

Λιγότερο ευαίσθητο αλλά το ίδιο ποιοτικό και με τις δικές του δυσκολίες είναι το ρεβύθι Λισβορίου. Η συγκομιδή του γίνεται επίσης στις αρχές του Ιούνη αλλά είναι πιο ανθεκτικό. Θέλει ιδιαίτερη προσοχή σε πιο χωράφι θα το σπείρεις για να βγεί γλυκό και βραστερό, καθώς θέλει το ιδιαίτερο μαύρο χώμα του Λισβορίου. Είναι χαρακτηριστικό, όπως μας είπε ο Θ. Χατζηπαναγιώτης, ότι αν ο ίδιος παραγωγός το σπείρει σε διπλανό χωράφι με άλλο χώμα το ρεβύθι δε θα είναι το ίδιο. Κοντά στους 50 τόνους έφτασε η φετινή παραγωγή, το 50% όμως παραμένει και αυτό αδιάθετο στις αποθήκες.
Το πρόβλημα όπως είπε ο πρόεδρος είναι από παλιά, εμφανίζονται διάφοροι που πουλάνε δήθεν ρεβύθια Λισβορίου και είναι από την Τουρκία που κοστίζουν 1,5 ευρώ όταν το ντόπιο έχει 3 ευρώ. «Οι καταναλωτές έχουν και αυτοί ευθύνη γιατί δεν πρέπει να αγοράζουν από τον οποιονδήποτε», σημειώνει ο Θ. Χατζηπαναγιώτης.
Οι παραγωγοί γλυκανίσου είναι 10 με 13, ενώ του ρεβυθιού 25 με 30. Τα χωράφια όμως δεν έχουν κάθε χρόνο την ίδια παραγωγή, καθώς την εναλλάσουν (ρεβύθια, γλυκάνισο, στάρι) για να ανανεώνεται το χώμα. Όπως θα πει ο Θ. Χατζηπαναγιώτης, «δυστυχώς υπάρχει κακή νοοτροπία στους παραγωγούς και αντί υπάρχει συλλογική προσπάθεια από όλους να διακινούν τα προϊόντα και προς τα έξω αλλά και να αντιμετωπίζουν τα προβλήματα μέσα στο τόπο τους ο καθένας λειτουργεί ατομικά».

Στις αποθήκες παραμενουν τα ρεβύθια Λισβορίου

Δεν είναι τυχαίο τέλος ότι και τα ζώα του Λισβορίου έχουν μια ιδιαίτερη νοστιμιά. Εκτός από ένα μικρό διάστημα τριών μηνών που τους δίνουν ζωωτροφές το υπόλοιπο διάστημα τρέφονται με λιόφυλα, άχυρο και υπολείματα γλυκάνισου και ρεβυθιού. Αποτέλεσμα το κρέας που παράγουν να είναι ακριβώς λόγω των τροφών ιδιαίτερα νόστιμο.
Μικρό τόπος το Λισβόρι αλλά αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα της αξίας και της μοναδικότητας τη Λεσβιακής γης, που η πολιτεία πρέπει να βοηθήσει ώστε να αναδειχτούν και να έχουν τη θέση που πρέπει στο τραπέζι της ελληνικής οικογένειας. Τόπος και προϊόντα που δεν πρέπει απλά να προστατεύσουμε αλλά να τα αναδείξουμε όσο περισσότερο γίνεται. Το Λισβόρι και το χώμα του είναι πλεονεκτήματα που δε πρέπει να μείνουν ανεκμετάλλευτα.

Γιώργος Μιχαηλάρης

 www.lesvostime.gr

 

 

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ